کتاب خرس سرخ اثر سهیل دانش اشراقی نثر ثالث
کتاب خرس سرخ اثر سهیل دانش اشراقی نثر ثالث
228 صفحه
خرسِ سُرخ رمان نخست سهیل دانش اشراقی چهرهٔ شناخته شدهٔ سینما و تیاتر ایران است. دانش اشراقی (1362)
به عنوان طراحِ صحنه آثار مهمی در یک دههٔ اخیر سینمای ایران شناخته شده، سال هاست که می نویسد.
او که بهخاطرِ فیلمِ روزی روزگاری آبادان برندهٔ سیمرغِ بلورین بهترین طراحیصحنه جشنوارهٔ فجر شد و در فیلمهایی
چون مسخرهباز، روزِ صفر، روشن و... نیز توانایی اش را در این عرصه به رخ کشید. در رمانِ خرسِ سُرخ قصهٔ جوانانی
را نوشته است
کتاب سپیده در آینه نزار قبانی نشر ثالث
کتاب سپیده در آینه نزار قبانی نشر ثالث
آه بلقیس!
زخمی ست به جا مان، زخمی کاری
و پریشانی، نشیمن کرده در چشم مان
آه بلقیس... بلقیس…
چگونه توانستی برگیری: روزها وُ رویاهایم
و از شکوه بیفکنی باغ ها وُ فصل ها را؟
آه بلقیس!
چه سان گریختی از من؟
آه بلقیس!
می شکافدم اندوه...
| تعداد صفحه | ۲۷۲ |
| نوبت چاپ | دوم |
| قطع کتاب | اروپایی |
| نوع جلد | گالینگور |
کتاب دومین بار نوشته فرانک تیلیه نشر نی
کتاب دومین بار نوشته فرانک تیلیه نشر نی
ترجمه سارا سدیدی
دوربین روی یک زین دوچرخه بود. میشد یک تکه از فرمان را، کمی تار، تشخیص داد. پل با خودش فکر کرد دوچرخهٔ ژولی. هوا صاف بود و کاجهای نقرهای دامنهٔ دید را خطخطی میکردند. یک جنگل. خشخش باد بین شاخهها. جیغ پرنده. دوربین یک بار دیگر حرکت کرد و بعد ژولی نمایان شد، کولهپشتی در دست. تصور کرد اگر گابریل اینقدر ناگهانی دوباره دخترش را میدید، چه حالی پیدا میکرد.
کتاب مردن ماه اثر مرتضی فرجی نشر نی
کتاب مردن ماه اثر مرتضی فرجی نشر نی
از دور که نگاهش کنی، به نظر یک درخت میآید. جلوتر که بروی اینجوری نیست. سه تاست. یکی سالم و سرحال و چترانداخته. یکی کج، جوری که انگار با خطِ زمین همپاست. و یکی هم فقط تنه، تنهای که انگار نطفهای باشد که این همه سال توی پیلهٔ خودش رشد کرده، تنهای سوخته و تنیده. این وَرِ درختها تختهسنگی است و چشمهٔ آبی. سه گردو سه برادرند، یکی باغی، یکی کمرشکسته و یکی سوخته، خفته توی نطفهاش…
کتاب مجموعه شعر زخم هایش کرامت موللی نشر نی
کتاب مجموعه شعر زخم هایش کرامت موللی نشر نی
با مقدمهای در باب شعر و تروما به لحاظ روانکاوی (کرامت مولّلی)
سوسن حاجیزاده شاهسوار
مواجهه با تروما بخش اجتنابپذیر ذات انسانی ماست. میدانیم که جراحات آدمی آرام نخواهند گرفت، مگر به صورت حدیث نفس درآمده و در رابطهای توکلآمیز تصعید یابند. شعر قلمرو همین نوع مصاحبت است. هنر عرصهای برای نمایش کشاکش نیروهای متضاد است و هنرمند در چنین کارزار پیچیدهای درگیر میشود.