با برقراری پیوندی بدیع بین کانت و حافظ، از لزوم «(باز)گشت به کانت» سخن رفته است؛ زیرا به نظر می‌رسد، از سویی، هنوز به‌درستی با هستۀ اصلی فلسفۀ کانت مواجه نشده‌ایم و کماکان درگیر روح‌بینی کهن هستیم و، از سوی دیگر، در مقام شاهدان و عاملان روح‌بینی‌های جدید، شتابزده کانت را پشت سر گذاشته‌ایم.