فرانسواز ژیلو عاشق پيكاسو بود، با او زندگی كرد، از او آموخت و در كنارش شاهد آفرينش شاهكارهاى هنرى بى ‌نظيرى بود؛ اما آنچه او را استثنايی كرد، ماندنش نبود، بلكه رفتنش بود.

همه پيكاسو را مى ‌شناسند، اما كم‌ تر كسى از زنى می ‌گوید كه در برابر جاذبه، شهرت و اقتدار او ايستاد و راه خود را برگزید. ژیلو هنرمندى بود كه حاضر نشد هويت، استقلال و آيندهٔ خويش را قربانى عشق كند.